Καφη-Δεφνερ Κατερινα

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 1955.Καθηγήτρια πιάνου και θεωρητικών της μουσικής, ποιήτρια, δοκιμιογράφος, συνθέτις και μουσικοπαιδαγωγός.

Πτυχιούχος κι αριστούχος του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών και διπλωματούχος του Διεθνούς Ωδείου Μουσικής των Παρισίων ( premierprixdepiano) και του Πανεπιστημίου της Σορβόνης ( D.E.A μουσικής αισθητικής).

Σπούδασε στην Γαλλία με υποτροφία αρχικά του κληροδοτήματος Μαρίας Κασιμάτη και μετά του Ιδρύματος Μποδοσάκη.

Διδάσκει στο Ωδείο Αθηνών  (από το 1979) και στο Σύγχρονο Ωδείο της Αθήνας.

Βιβλία της : << Ποιήματα>>(1975), <<Μουσικά Φτερουγίσματα>>- ποίηση (1991), <<Άλμπουμ από Ανταύγειες Τέχνης>> - ποίηση (Περγαμηνή 1995) και το μουσικοπαιδαγωγικό << Τα θεωρητικά της μουσικής σαν υποχρεωτικό μάθημα – Θεωρία Ι. ΙΙ. ΙΙΙ και Λεξιλόγιο της μουσικής>> ( «Ορφεύς» 2008) , που τα συγγραφικά δικαιώματά της τά έχει εκχωρήσει  στο Ταμείο Υποτροφιών του Ωδείου Αθηνών.

Ηχογράφησε  -εκτός εμπορίου- 4 cds  μουσικών συνθέσεων της.

Έχει ανέκδοτο μεγάλο υλικό ποιημάτων, δοκιμίων , ραδιοφωνικών εκπομπών , ομιλιών και μελετών της σε θέματα λογοτεχνίας , μουσικής και τέχνηςγενικότερα και συλλογές μουσικών συνθέσεών της.

Έλαβε το Α΄βραβείο μουσικής σύνθεσης του Συλλόγου <<Δελφικές Αμφικτυονίες>> το 2005 για το έργο της :<<Ο ύμνος των Αγγέλων στην Παναγίαγια την Γέννηση του Χριστού- Ικεσία Ειρήνης>> σε στίχους , μουσική κι ερμηνεία δική της (πιάνο και  τραγούδι).

Έγραψε σε στίχους και μουσική δική της την θεία λειτουργία για τα 150 χρόνια της Ελληνογαλλικής Σχολής του Αγίου Ιωσήφ ( της οποίας υπήρξε απόφοιτος το 1973) και τραγούδησε σαν υψίφωνος στην πανηγυρική τελετή της 20.3.2006 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου.

Για την θρησκευτική της ποίηση έχει τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό του Παναγίου Τάφου από τον τότε Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο τον Ιούλιο του 1976.

Η μουσική παρουσία της αναφέρεται στο <<Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής >> του Τάκη Καλογερόπουλου, τόμος 5ος στο λήμμα <<Σύγχρονοι Καθηγητές Πιάνου>> στις σελίδες 577-578 και η ποιητική προσφορά της στην <<Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας>> του Χάρη Πάτση, τόμος 14ος , στις σελίδες 126-127.-